S'DI NGA T'IA NIS 
Persiatje mendimesh
Që sillen e shtillen
Në kokë si lëmsh
E unë s'di nga t'ia nis
Shtëllunga fjalësh
Që levizin nëpër dhomë
Me sens e pa sens
E unë s'di nga t'ia nis
Zenka, zemërime
Me shkak e pa shkak
Prekin në zemërE unë s'di nga t'ia nis
Këshilla te vjetra refren
Që më jepen si fëmijës
E unë s'di nga t'ia nis
Shira medyshjesh mbyten
Në fletën e bardhë
Dhe një roman mbeti
pa krye, pa fund
Se nuk dita nga t'ia nis
Në mëngjes gjumi
Më rendoi në sy plumb
Më shumë se kurrë
Dhe dua të fle serish,
Se nuk dita nga t'ia nis
NË PRITJE
Është ulur aty
Mbi dyshemenë e pritjes,
Larëzuar nga vesë lotesh,
Mbi velin e zisë
Ka hedhur shaminë e trishtimit
Dhe pret
Është ulur në lulen e rinisë
E kërrusur si një plakë
E ngrysur si një re
Në prag të shtrëngatës
Dhe pret
Pret
Vajza nuse, vasha plakë
Kushedi sa ka pritur e do presë
Atë
Imazhin apo arkëvarrin e tij.
|
