TI NUK JE SI TË TJERËT 
Ti nuk je jeta,
por lumturia e saj.
Ti nuk je lulja,
por aroma që dehet.
Ti nuk je dituria,
por shkëlqimi i saj.
Ti nuk je fjala,
por kuptimi që mbart.
Ti nuk je goja,
por buzëqeshja e saj.
Ti nuk je buza,
por puthja që fal.
Ti nuk je bota,
por parajsa e saj.
Ti nuk je kulla Eifel ,
por madhështia ti je.
Ti nuk je thjesht një qenie,
por fryma e jetës.
Ti nuk je qyteti i ngurtë,
por rruga e ndriçuar.
Ti nuk je koncepti qiell,
por hapsira e tij.
Ti nuk je dora me thonj,
por ledhatimi i saj.
Ti nuk je trup i zjarrtë,
por ngrohtësia e diellit.
Ti nuk je si gjithë bota,
por, por ti je...
Je ai që më mungon mua.
THESI – PRONA IME
E kam mbushur thesin plot
me kaltërsinë e botës së sinqertë,
me lumturinë e vërtetë,
me dashurinë e universit,
me puthjen e të dashuruarve,
me mallin e syve të verbër,
me dëgjimin për veshët e shurdhër,
me bukurinë e natyrës,
me mjaltin e gjithë bletëve,
me lirinë e fjalës,
me madhështinë e mrekullisë.
Thesin gjigand e kam mbushur;dhe kjo është prona ime.
|