Intervistadhene gazetarit tegazetes “Albania”, Arben Rrozhani me 26 Mars 2006
1. Z.Brozi. 11 vite me pare ju kishit nje perplasje te ashper me drejtuesit e shtetit te atehershem, ne pozicionin e kryetarit te Gjykates se Kasacionit. Ju lutem per interesin e lexuesve, a mund ta riprodhoni edhe nje here skemen e konfliktit mes jush dhe drejtuesve te PD?
Separi dua t’ju falenderoj ju Arben dhe gazeten “Albania” qe moret inisiativen per te me intervistuar. Gjithashtu pershendes miqesisht te gjithe gazetaret e Shqiperise ne misionin e tyre aq fisnik. Edhe pse u be me se nje dekade qe une jam larg Shqiperise, jane pikerisht VETEM GAZETARET ata me te cilet une kam mbajtur e mbaj kontakte te vazhdueshme. Dhe kjo nuk eshte rastesi, por perzgjedhja ime: Eshte pikerisht pjesa e lire e shtypit shqiptar qe pranon, percon dhe i jep krahe mendimit tim te lire. Jane idealet me te pastra per Lirine ne kuptimin me te plote te saj qe na bashkojne aq ngushtesisht. Per me teper, shtypi i lire dhe une i jemi ndodhur ne krah dhe ne mbrojtje njeri-tjetrit jo vetem ne kohe te mira, por edhe ne kohe te veshtira. Dhe sic thote populli, miqesia e koheve te veshtira eshte miqesia me e paster dhe e vertete. Politikanet dhe qytetaret e Shqiperise duhet ta mbajne mire parasysh se asnje vend, pra as Shqiperia, nuk mund te arrije lirine dhe demokracine reale nese nuk do kete liri te vertete te shtypit, liri te vertete te fjales dhe te mendimit. Mendimtari i shquar Francez Alexis De Tocqueville, me se 170 vjet me pare, ne librin e tij “Demokracia ne Amerike”, shkruante se shtypi i lire dhe gjykatat e pavarura jane instrumentet demokratike me kryesore te lirise dhe te te drejtave te qytetareve.
Me fal nese u zgjata, por mendoj se eshte shume e rendesishme qe pushtetaret dhe politikanet e Shqiperise te mos bejne lojera te rrezikeshme qe dhunojne lirine e fjales, lirine e medias dhe lirine e shtypit. Per shoqerite e civilizuara Perendimore liria e shtypit dhe e fjales eshte e shenjte, ndaj cdo tentative kunder tyre do te shkaktonte alarm dhe nje reagim shume te shpejte e te ashper. Eshte per te ardhur keq qe edhe sot ne Shqiperi ka disa gazeta qe edhe pse nuk jane gazeta te deklaruara te kesaj apo asaj partie politike, kane frike te botojne shkrime qe mund te jene kritike ndaj pushtetit dhe politikaneve. Dhe per kete mendoj se askush nuk ka te drejte te beje me faj gazetaret, te cilet jane te paret qe e vuajne mungesen e lirise se tyre per te shkruar e botuar pa patur friken e hakmarrjes shtetare a te kujtdoqofte ndaj tyre. Me vjen keq qe akoma edhe sot gazetaret ne Shqiperi nuk kane vendin dhe respektin qe meritojne dhe jo rralle keqtrajtohen dhe ndihen te frikesuar.
Tani te kthehemi tek pyetja juaj. Te them te drejten Arben per tiu pergjigjur kesaj pyetjeje mund te shkruhet gjate, mbase edhe liber me vete. Lufta e eger dhe e paprincipte qe iu be Gjykates se Kasacionit dhe mua si kryetar i saj ne vitet 1994-1995 ishte jo lufte midis individesh dhe per ceshtje personale, por ishte ndeshje midis institucionesh qe perfaqesonin dege te vecanta te qeverisjes te te njejtit mekanizem shteteror. Ajo ishte ndeshje midis Gjyqesorit (qe aspironte te zbatonte pozicionin e vet kushtetues dhe te garantonte mbrojtje te barabarte per te gjithe sipas ligjit) dhe Ekzekutivit (qe kerkonte te burgoste gazetaret qe e kritikonin per korrupsion e kontrabande e me shume; qe kerkonte t’i kthente gjykatat ne vegla te bindura te tij dhe t’i perdorte per motive te mbrapshta politike etj.). Konflikti im me pushtetin e asaj kohe ishte edhe me i gjere: une, ashtu si shume shqiptare te tjere, i ruaja si te shenjta dhe frymezohesha nga idealet e Levizjes Antikomuniste Studentore te 1990-es per nje Shqiperi si Europa dhe te integruar ne institucionet e Demokracise Perendimore, ndersa qeveria e asaj kohe i perbalti keto ideale, e ktheu boshtin e politikes dhe aleancave te saj ne kahje antiperendimore duke e renditur Shqiperine ne menyre antikushtetuese edhe ne bashkime qe ne program kishin dhe kane edhe terrorizmin nderkombetar dhe dhunimin e te drejtave me elementare te njeriut. Shqiperia u kthye ne nje vend te sigurte per elemente terroriste e fundamentaliste te ardhur nga larg dhe qe kishin mbeshtetjen e drejtuesve me te larte te qeverise shqiptare. Ne vitin 1995 u duk qarte se qeverisja e asaj kohe po e conte Shqiperine drejt nje neodiktature te pergjakshme. Per fat te keq shumica e shqiptareve nuk po e kuptonin kete tragjedi qe po i vinte vendit nga e ashtuquajtura “qeverisje demokratike”. Shqiptaret ende kalonin muajt mjaltit me firmat piramidale qe kishin mbeshtetjen dhe bekimin e qeverise dhe Presidentit. Te flisje ne ate kohe ndryshe nga sa mendonte e vepronte Presidenti e qeveria dhe duke qene pjese e struktures se atij shteti, ishte nje akt shume i rrezikshem dhe qe dihej se do kishte pasoja te renda per mua. Te heshtje perballe nje realiteti te hidhur qe e rrezikonte demokracine ne Shqiperi ishte rruga me e lehte per te mos i hapur sherre vetes, per te mbajtur poziten e larte qe kisha dhe per t’u majmur me korrupsion siq po benin disa qeveritare e pushtetare te tjere. Por kjo ishte rruga qe une kurre nuk mund ta fusja veten. Ajo qe me vriste shpirterisht ishte dhe fakti qe kishte njerez qe luften time e keqkuptonin dhe e shpjegonin me gjuhen e pushtetit: e konsideronin si nje tradheti ndaj PD, si etje per karrierizem (ata harronin se une isha pikerisht ne majen e njerit nga deget e qeverisjes). Militantizmi partiak gjithnje i ka verbuar shqiptaret dhe nuk i ka lejuar ta shohin realitetin ashtu sic eshte dhe te bejne ate qe u takon qe e keqja te mos ngjase. Dhe pasojat e marrezive dhe ligesive te drejtuesve e politikaneve gjithnje rendojne mbi qytetaret, mbi popullin. A nuk u rrahen e gjakosen shqiptaret ne Maj te 1996 tek denonconin dhunimin e votes se lire? A nuk u vrane ne vitin 1997 me se 2000 shtetas a police te thjeshte (dhe me sa di asnje nder ta nuk ishte qeveritar a parlamentar)?
2. Koha ju dha te drejte ju ne nje fare menyre, sepse pak muaj pas ikjes tuaj ne SHBA pushteti qe ju kish detyruar te largoheshit nga atdheu u rrezua, por si ndodhi dhe ne cfare rrethanash u larguat nga vendlindja?
Per largimin tim nga Shqiperia edhe sot ka disa qe nuk e dine ose qe nuk duan ta thone te verteten. Pushteti i asaj kohe eshte perpjekur me te gjithe mekanizmat e mashtrimit qe ta dezinformoje opinionin publik ne Shqiperi dhe institucionet nderkombetare. Interesante qe edhe fakti se disa dite para zgjedhjeve te Korrikut 2005 disa politikane kishin frike se mos une po kthehsha per t’i hyre politikes ne Shqiperi prandaj u kujdesen qe te fillonin fushaten e tyre te perfeksionuar te perpunimit dhe manipulimit te publikut lidhur me mua dhe me menyren e largimit tim. Le t’i meshirojme keta mjerane ne marrezite e ligesite e tyre deshtake.
Siq dihet ne mbremjen e 21 Shtatorit 1995 Presidenti, ne menyre sekrete dhe intrigante (metoda qe i kishte ne stilin e vet) i dergoi Parlamentit propozimin (me sakte: vendimin) per shkarkimin tim. Une nuk kisha asnje njoftim per kete dhe as u thirra ne Parlament per te dhene shpjegime, siq e kerkonte procedura ligjore. Dihet se ne ato dite opozita e kishte braktisur Parlamentin per te protestuar kunder refuzimit qe Kryeministri vazhdonte t’i bente kekeses se shume deputeteve qe ai te jepte shpjegime ne Parlament per rrethimin policor te Gjykates se Kasacionit. Me urgjence dhe pa e pasur te perfshire ne planin e punes javore, Parlamenti (me sakte grupi parlamentar qe ishte prezent ne Parlament) votoi urdherin e Presidentit dhe per pak minuta dhe pa diskutim, me votim te fallsifikuar, u be shkarkimi im nga te gjitha funksionet dhe u emeruan drejtuesit e rinj te Kasacionit qe duhej te ishin betuar me pare se do ishin ushtare te bindur te Presidentit dhe qeverise. Une e mesova lajmin e shkarkimit tim permes lajmeve te ores 8-te te darkes qe jepte Televizioni Shteteror dhe kur isha ne zyre me nje perfaqesues te Ambasades Amerikane dhe disa miq te tjere. Mesova se forca te shumta policie dhe shikase kishin rrethuar Gjykaten. Pasi u pershendeta me miqte, shkova ne spital per te takuar nenen qe ishte operuar. Nga pas me ndiqnin disa makina te Shikut...Te nesermen kam shkuar ne Gjykaten e Kasacionit per te bere takimin e fundit me gjyqtaret dhe stafin e Gjykates se Kasacionit dhe per te bere dorezimet e zyres. Disa gjyqtare dukeshin te merzitur se dukej se ishin mashtruar nga premtimi qe u ishin bere nga Presidenti dhe qeveritare se pas heqjes time do te zgjidheshin Kryetar. Por vetem nje kryetar duhej, ndersa u ishte premtuar pese a gjashte gjyqtareve qe ishin vene ne nje front me intrigen kunder pavaresise se gjyqesorit dhe kryetarit Brozi!
Pra me 22 Shtator 1995 ish - Kryetari i Gjykates se Kasacionit ishte thjesht nje qytetar i papune. As licensa si avokat nuk m’u dha ndonese me ligj me takonte. As pedagog ku kisha qene nuk u lejova (Flitej se disa pushtetare kishin frike se do ngreja studentet ne demonstrata!). Por dukej se shteti nuk ndihej i qete as para qytetarit te papune Zef Brozi i cili perseri nuk kishte frike te fliste ate qe mendonte per neodiktaturen qe po e kercenonte Shqiperine. Po dhe ai dreq komuniteti nderkombetar dhe Departamenti Amerikan I Shtetit prape po merreshin me ceshtjen Brozi. Sikur nuk i hengren ato shpjegimet-mashtrime te mjeshtrave shqiptare te intriges! Mafia shtetare i perdori te gjitha mjetet e kercenimit, fabrikimit te akuzave, shpifjeve e hakmarrjes primitive. Une u jam mirenjohes njerezve te afert te mi dhe disa shokeve qe me qendruan afer dhe me ndihmuan ne ato dite te veshtira. Pozitive ishte se tani te pakten isha i qete nga servilet dhe pseudomiqte. Ata edhe po te me shihnin disa dhjetra metra larg do te largoheshin. Mbase nuk kishin dhe faj: Shteti me vezhgonte, pergjonte, regjistronte dhe SHIKU ndiqte cdo levizje dhe takim timin. Deri edhe ne fshatin tim te dashur Geziq. Dukej se shteti me kishte vene epitetin qe u shkon per shtat diktaturave: Armik! Populli duhej te ishte i sigurte dhe i qete: qeveria e tij po punonte me vigjilence! S’ka gje se kontrabandistet me pushtet apo te lidhur me pushtetin punonin mrekullisht me serbin dhe mafian e shteteve te tjera. S’ka gje se populli kohen me te madhe e kalonte pa uje e drita. Keto s’ishin ceshtje qe i perkisnin qeverise hallemadhe. Gjurmimi i “armiqve” te partise e shtetit ishte ne plan te pare. Nje gje ishte e qarte: mentalitetet dhe praktikat e diktatures se para 1990-es po ringjalleshin...
Nje te Shtune rreth ores 5 te mengjesit (me sa mbaj mend ishte data 5 Nentor 1995) policia kishte rrethuar pallatin ku banoja une dhe disa police shikas dhe me uniforme trokasin ne dere. Thane se donin pasaporten diplomatike...Natyrisht une nuk e hapa deren. I pyeta nese kishin ndonje autorizim me shkrim per marrjen e pasaportes, apo ndonje ursher nga gjykata e prokuroria. Zerat e policies u pergjigjen Jo. Pastaj thane qe te hapja deren se kishin nje muhabet. Pastaj se me ke flisnin ne radio. Mbase me Mbretin dhe shefat e tyre...Une njoftoj me telefon disa gazetare, deputete e te tjere. Vjen edhe nje perfaqesues i Ambasades Amerikane...Shteti mohon se ka police tek Brozi...Por deshmitare shqiptare e te huaj i thone Shtetit se po flasim nga shtepia e Brozit dhe i shohim vete policine e shikun...Pastaj kreu i shtetit dhe sherbetoret e tij duhet te kene thene se “..mbase policine dhe Shiku-n i ka ftuar vete Zefi per nje kafe meqenese eshte e Shtune...”. Pastaj nje deputet dhe une u lutemi policise te marrin Pasaporten Diplomatike. Por policia nuk pranon ta marre. Shefi i tyre flet me Shefat e Medhenj ne telefon. Aty, brenda ne shtepine time ku ishte plot me gazetare e ndonje deputet. Na thuhet se pasaporten duhet ta dergoj vete Zefi tek Gjykata. Insistohet qe vete Zefi dhe jo te tjere. Pra shteti po insistonte qe une te dilja nga shtepia. Pastaj, ai e kishte krejt me te lehte planin e tij kriminal. Dhe Brozi ishte i rrethuar per disa dite, ndonese mes njerezve te tij te aferm, miqeve dhe jo pak te huajve. Nderkohe Ambasada Amerikane qe ne Tetor kishte bere gati vizat ne pasaportat e thjeshta qe une e Diana kishim derguar. Isha i ftuar ne Amerike ne nje Konference Gjyqesore dhe Dianes i ishte dhene nje burse studimi. Faktin se une do shkoja ne Amerike nuk e kisha bere publik. Ne darken e 11 Nentorit perfaqesuesi I Ambasades Amerikane vjen e na sjell pasaportat me vizat dhe biletat e avionit. Dhe tha se neser do te vinte te na percjellte ne aeroport. Heret ne mengjesin e 12 Nentorit 1995 une, Diana dhe pak te aferm e miq te mi nisemi per ne aeroport. Atje erdhi dhe perfaqesuesi i Ambasades Amerikane. Une ruaj respektin tim me te mire per ata punonjes te aeroportit qe ishin me sherbim ate dite te cilet na dhane edhe vende te mira ne avion. Avioni nisi te levize ne piste. Pastaj avioni ndaloi per disa minuta. Cpati valle? Mbase ndonje difekt teknik, menduam une e Diana. Pastaj avioni u nis dhe pas pak fluturoi lart dhe ne zemer seq ndjeva si nje shkeputje....Ishte mbremje kur mbrritem ne Nju Jork-un plot drita e jete...E megjithate, mendja me fluturonte ne Tiranen dhe Geziqin e dashur...
Me pas ne New York mesuam se avioni ku isha une e Diana ishte ndalur per disa minuta ne Rinas pasi shteti donte te me zbriste mua. Perse? Mbase “per te me zhdukur ne ndonje drejtim te panjohur dhe nga persona te paidentifikuar”! Faleminderit Amerike qe i the stop dores kriminale! Faleminderit Amerike per mbeshtetjen qe i ke dhene e i jep demokracise ne Shqiperi dhe ne mbare Globin!
3. Rasti juaj eshte permendur shpesh here, sidomos nga PS-ja, qe i kujtonte PD-se sulmet mbi drejtesine dhe organet kushtetuese. Nderkohe prej shtatorit 2005 PD eshte serish ne pushtet dhe ne koflikt me Gjyqesorin dhe prokurorine. Si e parashikoni te ardhmen e marredhenieve mes tyre?
Natyrisht qe partite politike bejne mire qe i referohen fajeve te se kaluares. Por kete duhet ta bejne edhe kur jane ne pozite, edhe kur kalojne ne opozite. Dhe synimi duhet te jete qe gabimet te mos perseriten me. Eshte pozitiv fakti se(me sa di une) pas vitit 1997 nuk ka pasur me kercenime a rrethime policore te Gjykates se Larte. Siq thuhet ne raportet e institucioneve nderkombetare gjate viteve 1998-2005 jane hedhur hapa perpara ne drejtim te reformimit te gjyqesorit dhe pavaresise se gjykatave. Ligjet e miratuara deri ne qershor 2005 per gjyqesorin jane hartuar ne bashkepunim me institucione dhe eksperte nderkombetare. Do te jete nje kthim prapa dhe me pasoja te renda nese kjo baze dhe pervoje e mire nuk avancohet me tej, por behen eksperimente deshtake dhe qe vijne ne kundershtim me parimet nderkombetare te pavaresise se gjyqesorit dhe te shtetit te ligjit dhe se drejtes. Per me teper, te shkaterrosh ate qe eshte arritur ne bashkepunim me komunitetin nderkombetar, te hedhesh ne kosh te plehrave miliona dollare qe jane dhene si asistence per hartimin e legjislacionit shqiptar gjate ketyre viteve, te shperfillesh pervojen e demokracive te stabilizuara dhe te fryhesh si kaposh se din me shume nga ata qe kane shekuj e dekada ne demokraci, do te thote, vec te tjerash, se qeveriset me mentalitete e praktika primitive, antidemokratike dhe antiekonomike. Politika shqiptare duhet te ngrihet ne nivelet e nje politike bashkekohore perendimore.
Ka edhe nje aspekt tjeter qe nuk duhet ta nenvleftesojme: Si do te reagojne institucionet nderkombetare qe kane punuar per kaq vite me qeverite shqiptare kur te shihet se qeveria duke iu fshehur me qellim atyre dhe pa konsulencen e huaj perendimore, po ben ligje e reforma qe vijne ne kundershtim me cfare eshte bere sebashku deri me sot? Sigurisht qe ato kane te drejte dhe duhet te mbajne qendrim. Kjo do te thote qe edhe Keshilli i Europes, edhe Bashkimi Europian ku po enderrojme qe prej kaq vitesh te anetaresohemi, edhe Banka Boterore, Edhe Fondi Monetar Nderkombetar dhe institucione e qeveri te tjera Perendimore te rishikojne politiken e tyre financiare dhe te bashkepunimit me Shqiperine. Gjate ketyre 15 vjeteve qeverite dhe politika shqiptare jane shquar per papjekuri mbase edhe marrezira ne politiken e brendeshme e te jashtme. Shtoju ketyre korrupsionin dhe krimin e organizuar qe e dallon Shqiperine qe prej shume vitesh, dhe vendi yne mund te rrezikoje perseri te mbetet i fundit ne liste, apo krejt pas liste dhe te humbase, ashtu si deri me sot, shanset historike. Komuniteti nderkombetar edhe mund te lodhet me ne shqiptaret!
Me duket se po shfaqet perseri nje prirje e dikurshme ndaj pushtetit Gjyqesor dhe Prokurorise. Ekzekutivi dhe Legjislativi po i shikon ato jo si pjese te mekanizmit te te njejtit shtet, por si armiq te tyre. Te sulmosh ne media e ne shtyp publikisht gjykatat dhe Prokurorine, te bertasesh se ata jane te korruptuara por nuk ndjek proceduren ligjore per te vene para pergjegjesise ata qe mund te jene te korruptuar, te thuash se prokurori flen me krimin kur ti si qeveri e parlament nuk denoncon me prova e emra konkrete, do te thote se ti shtet po mundohesh te shkaterrosh veten tende. Asnje dobi nuk sjellin akuzat e pabaza dhe te pergjithshme ndaj gjykatave e prokurorise. Perkundrazi, ato jane shume te demshme, cenojne dinjitetin e gjyqesorit dhe prokurorise, inkurajojne krimin dhe korrupsionin ne deget e tjera, i hapin edhe me shume dritat jeshile mafias dhe krimit te organizuar. Politikanet dhe kushdoqofte duhet ta kene te qarte se korrupsioni as ne drejtesi, as ne qeveri, as ne politike, as krimi i organizuar dhe mafia nuk luftohen duke bertitur neper tribuna elektorale, as ne podiume te Parlamentit a mitingjeve. Korrupsioni luftohet me vepra konkrete dhe jo me fjale e propagande.
Ky qendrim shpreh nje mentalitet primitiv dhe antishtet. Legjislativi, Ekzekutivi dhe Gjyqesori kane kompetencat qe u ka caktuar me Kushtetute e ligje Parlamenti dhe ata duhet te veprojne njekohesisht ne bashkepunim por edhe te pavarur nga njeri-tjetri. Pavaresia e tyre do te thote qe gjykatat nuk mund te bejne vete ligje, por te interpretojne ligjet ne rastet qe gjykojne dhe vendimet e tyre t’i japin ne menyre te pavarur dhe pa pasur friken e hakmarrjes nga pushtetet e tjere. Legjislativi ben ligjet, ekzekutivi eshte organi qe ngarkohet me zbatimin e ligjeve. Qeveria ndikon shume edhe ne punen e gjykatave sepse eshte Qeveria qe ka ne kompetence zbatimin e vendimeve te gjykatave. Mbase akoma qytetaret dhe politikanet nuk e dine se gjykatat nuk kane asnje pushtet per zbatimin e vendimeve te tyre. Kur ka konflikte midis pushtetit legjislativ dhe ekzekutiv, apo midis niveleve te ndryshme te qeverisjes ata i drejtohen gjykates per t’i zgjidhur mosmarreveshjet. Ja pra qe te tre deget e qeverisjes kane edhe kompetenca te perbashketa, edhe kompetenca ekskluzive. Ne njefare kuptimi, eshte Parlamenti qe kontrollon edhe pushtetet e tjere permes buxhetit qe u cakton atyre dhe pushtetit qe u jep. Ne te tre deget e qeverisjese Gjyqesori eshte pushteti me pak i rrezikshem dhe me pak i kuptueshem.
4. Qeveria e re ka marre iniciativen per te kufizuar imunitetet e deputeteve, si mase per te parandaluar perfshirjen e tyre ne boten e krimit dhe te korrupsionit. Ju lutem sa do ta ndihmonte pastrimin e politikes kjo mase alla shqiptare dhe ne kohen qe drejtonit Gjykaten e Kasacionit, si i keni perjetuar tentativat e PD-se per heqjen e imunitetit te deputeteve Genc Ruli, apo Rexhep Uka, nen akuzen e "drurit te arres?
Lidhur me qeshtjen e imuniteteve mendoj se duhet gjykuar me gjakftohtesi dhe pa asnje paragjykim. Le te mos humbet kohe me diskutime boshe por te studiohet pervoja e shteteve demokratike perendimore. Ne Amerike, me sa di une, imuniteti i kongresmenit lidhet vetem me punen e tij ne procesin legjislativ, me fjalen e tij ne sallen e kongresit dhe voten e tij. Imuniteti nuk shtrihet kur flitet per rushfet, korrupsion a krime te tjera. Nese nje kongresmen ne mitingje a ne shtyp shpif a fyen dike ai mund te ndiqet si cdo qytetar tjeter. Ketu ne Amerike po ndiqen penalisht nje a dy kongresmene dhe as eshte mbledhur Kongresi per t’u hequr imunitetin, pasi akuzohen per abuzime financiare.
Mendoj se ne Shqiperi eshte keqkuptuar imuniteti. Deputeti nuk mund te ndiqet penalisht per ligjet qe propozon, per fjalen qe ben ne mbeshtetje apo kunder nje ligji, per voten e tij, per kritikat qe ben per qeverine etj. Por nese nje deputet a qeveritar vret, ben kontrabande, merr rushfet, shpif a fyen nje qytetar, a nje politikan a kedo tjeter nuk mund te mbrohet me pretekstin se ka imunitet. Edhe zyrtaret e qeverise nuk mund te pergjigjen per vendimet qe marrin ne saj te detyres. Por nese ka fakte se per te nenshkruar nje kontrate a per te bere nje favor fjala vjen nje qeveritar ka marre rushfet apo ka fallsifikuar faktet, atehere prokuroria duhet te veproje. Pervoja perendimore e shume shteteve tregon se krime te tilla nuk mbrohen nga imuniteti.
Ndersa per rastet qe diskutohet heqja e imunitetit, votimi duhet te behet realisht i fshehte.
Por ne Shqiperi ku prokuroria dhe gjykatat nuk jane te pavarura dhe urdherohen nga politika, ekziston rreziku qe mazhoranca politike qe ka pushtetin ne kohe te ndryshme, te abuzoje dhe t’i perdore gjykatat e prokurorine per te luftuar kundershtaret politike. Zgjidhja e vetme dhe me e sigurte eshte: te ndertohet nje gjyqesor vertete i pavarur dhe te pafrikesuar me qellim qe te mbroje dhe garantoje te drejtat dhe lirite e te gjitheve pa dallim: te qytetareve dhe te politikaneve e pushtetareve.
Pervoja e ketyre 15 viteve ka treguar se ne Shqiperi eshte abuzuar dhe mund te abuzohet perseri me heqjen e imuniteteve. Zhurma qe po behet aktualisht per pakesimin e imunitetiteve te deputeteve me duket disi e pasinqerte dhe shume propagandistike. Qe te luftohet korrupsioni e krimi nuk ka nevoje qe te pritet te behen ligje te reja per reduktime imunitetesh. Jo zoterinj qeveritare: paraqitini prokurorise denoncimet dhe provat per kedo qe ju keni te dhena per krime e korrupsion, pa u nisur nga asnje dallim partiak, dhe le ta shohim se si do gjykoje prokuroria dhe Parlamenti. Une nuk dua te besoj qe deputetet, kur u paraqiten fakte e prova bindese, do te vihen ne mbrojtje te korrupsionit, qofte edhe te ndonje kolegu te tyre ne Parlament a qeveri apo edhe te anetareve te institucioneve te tjera qe gezojne imunitet. Pra, mos humbni kohe ne luften kunder korrupsionit duke bere deklarata pompoze neper mbledhje e mitingje.
5. Iniciativa per kufizimin e imuniteteve kerkohet qe te shtrihet edhe ne gjyqesor. Si do te ndikonte kjo dhe cfare eshte nje drejues gjyqesor pa imunitet?
Nuk eshte e lehte te kuptosh keto inisiativa qe u ngjajne tollumbaceve te fryra dhe qe femijet kane qejf t’i leshojne per te pare sa lart ngrihen ato drejt qiellit. Por nje gje duket qarte: qeveritaret taneme sa duket as nuk njohin dhe as marrin mundimin te lexojne se cfare thuhet ne Kushtetute dhe ne ligjet e sotme per imunitetin e gjyqtareve. Nese disa duan qe te shtojne se gjyqtari mban pergjegjesi penale nese vendimet e tij nuk i pelqejne nje qeveritari a nje partie, atehere eshte tjeter gje dhe kjo mbase nxjerr ne pah qellimin e vertete. Ligjet e sotme me sa di une nuk mbrojne aspak nje gjyqtar te korruptuar, as ate qe ben krime te tjera. Imuniteti i gjyqtarit duhet te garantoje parimin e madh: gjyqtari nuk mban pergjegjesi per vendimin qe jep. Por ashtu si cdo zyrtar tjeter gjyqtari pergjigjet nese merr rrushfet a kryen krime te tjera.
Ka disa kohe qe edhe KLD u be ashtu si donte qeveria. Le te na thuhet se sa kane ndikuar ndryshimet e reja ne luften kunder korrupsionit ne gjykata. Sa propozime i jane bere KLD keto tre muaj per heqje imuniteti per gjyqtare?
Me duket se Qeveria po shpreson qe duke bere shume zhurme per projektligje kunder imuniteteve e korrupsionit, do te mashtroje publikun dhe opinionin nderkombetar edhe pse kryeministri-prokuror “fal” publikisht ata qe ne fushaten e zgjedhjeve i quante barone te krimit e mafias; lejon hapjen e kazinose kur ne fushate thoshte se kishte prova se jane dhene miliona euro si rushfet etj. Tani mbase njerezit nuk kane aq frike sa te mos vene ne dyshim sinqeritetin dhe seriozitetin e ketyre deklaratave.
6. Qeveria eshte ne konflikt te hapur me KLD-ne, ne emer te konfliktit te interesave, pra qe nje anetar KLD-je njeheresh nuk mund te kete nje post tjeter. Si e gjykoni kete ceshtje?
Sapo mesova per projektligjin per KLD, para se ai te paraqitej ne Parlament, une bera shkrim qe e botova ne Shqiperi. Me pas i shkruajta edhe Presidentit, edhe Parlamentit, edhe Kryeministrit. Ishte nje projekt haptazi antikushtetues dhe kjo nuk duhej lene te kalonte. Per fat te keq Gjykata Kushtetuese akoma po e zvarrit dhenien e vendimit per nje shkelje aq flagrante dhe te dukeshme te Kushtetute. Per me teper, nga ky ligj nuk mendoj se vinte ndonje perfitim. Perkundrazi tani populli i varfer shqiptar duhet te mbaje me rroge edhe nenet zyrtare te tjere te larte dhe stafin e tyre, qe me te shumten e dites do te vrasin kohen kot. Me ata para mund te ndihmohej nje shkolle, nje kopesht femijesh, a mund te ushqeheshin disa familje te varfera, apo mund te investohej diku tjeter. Qeveria as qe i ka rene lapsit sa i kushton vendit ai ligj.
Eshte absurde qe ne Shqiperi, ne kete vend me te varfer te Europes, te shperdorohet pa asnje pergjegjesi e dhimbje djersa dhe paraja e shqiptareve. A nuk eshte luks qe te kete nje KLD qe paguhet vetem per ate pune (ose me sakte per papunesine e saj)? A nuk eshte luks qe te kemi edhe Gjykate Kushtetuese qe gjykon nje numer shume te kufizuar ceshtjesh ne vit dhe Gjykate te Larte, kur mund te kishte vetem Gjykate te Larte qe bente edhe rishikimin kushtetues? (Apo se keshtu e kane disa shtete!). Po fryrjet ne ekzekutiv e mbishpenzime te tjera. Ndersa populli le te rrije edhe pa drita, edhe pa uje, edhe pa buke. Vetem pa mitingje politike mos e lini! Pra Shqiperia, si nje vend shume i vogel, ka nevoje per institucione me me pak shpenzime dhe shume me efektive.
7. Sic mund ta keni pare shpesh, drejtesia shqiptare permendet shpesh here ne raportet e nderkombetareve, si ne ate te departamentit te Shtetit, si me e korruptuara dhe me mosbesuesja? Cfare duhet te bejne institucionet ne Shqiperi per pastrimin e drejtesise nga kjo e keqe e madhe?
Korrupsioni ne drejtesi eshte pjese e korrupsionit qe ka mberthyer cdo hallke te pushtetit dhe shoqerise shqiptare. Fakti se ka korrupsion ne gjykata nuk eshte vetm faj i gjykatave. Pergjegjesia duhet te filloje qe nga KLD qe ben emerimet e gjyqtareve dhe Parlamenti qe zgjedh gjyqtaret e Gjykates se Larte dhe Gjykates Kushtetuese. Nese emerohen gjyqtare persona qe nuk kane reputacion te mire, qe nuk kane as pergatitjen e nevojshme profesionale, atehere KLD dhe Parlamenti dhe ata qe bejne propozime te tilla duhet te pergjigjen para popullit dhe vete gjyqesorit. Ne merimet e gjyqtareve nuk duhet te nxitohemi, as te nisemi nga miqesite dhe preferencat partiake. Dhe mendoj se publikut dhe Parlamentit i duhet lene koha e mjaftueshme per te degjuar candidate e propozuar per gjyqtare. Pra kerkohet nje transparence ne emerimet e gjyqtareve dhe duhet te jape mendimin e vet edhe shoqata e avokateve. Por me duket se po behet nje zhurme me e madhe ne media e ne mitingje kunder korrupsionit ne gjykata per te mbuluar e zbutur korrupsionin galopant ne hallkat e tjera te pushtetit dhe administrates. Kjo ka nje pasoje djallezore: te frikesoje gjyqtaret dhe prokurorine qe te mos kene guximin per te hetuar e gjykuar ata qe nuk i intereson politikes dhe qeverise.
Korrupsioni duhet luftuar pa asnje kompromis kudo qe ai ndodhet: ne qeveri, ne parlament, ne politike, ne institucine te tjera, ne prokurori, ne polici, ne gjykata etj.
Por korrupsioni nuk mund te luftohet as me fjale, as me seleksionim politik a motive te tjera hakmarrese. Nese pushtetaret e kane sinqerisht luften e korrupsionit, atehere te filloje separi nga qeveritaret e sotem nese ka korrupsion, nga ish qeveritaret e ketyre 15 viteve, te verifikohet se si disa ish ministra e pushtetare te tjere jane majmur e majmen me korrupsion dhe kane hapur bizneset me parate e zeza te korrupsionit e kontrabanndes. Por kete gje qeveria e ka te veshtire ta beje se mbase edhe nuk i intereson. Prokuroria eshte mbase e kercenuar dhe me duar te lidhura nga presioni politik…
8. A mund ten a jepni ndonje emer pushtetari a ish-pushtetari te korruptuar?
Pergjigjen me te sakte per emrat konkrete te ish pushtetareve te korruptuar mund t'i jape kryeministri aktual, ish kryetari i SHIKU-t ne vitet 1992-1997 dhe ata qe u emeruan pas tij, si dhe institucionet e ngarkuara me zbulimin dhe hetimin e krimit te organizuar dhe korrupsionit. Le te dalin edhe emrat e vertete te disa bizneseve dhe pronave ne Tirane e rrethe te tjera...Le te shpresojme se do te deshmojne per lidhjet e tyre me shtetin e politikane edhe te akuzuarit per korrupsion, trafik droge e femrash, kontrabande etj.
Une mund te permend nje detaj interesant nga vitet 1993-1994. Kur isha Kryetar i Komisionit te Ligjeve ne Parlament dhe deri ne muajt e pare te vitit 1994 kam pasur marredheni korrekte me Bashkim Gazideden. Fakti se te dy kishim qene pedagoge ne universitet na lidhte me shume.Ne fillimet e punes se tij ai dukej se e kishte me pasion dhe sinqeritet mbledhjen e informacionit dhe luften kunder pushtetareve te korruptuar. Me ka ndodhur disa here qe te takohemi edhe tek Presidenca, kur ai priste te takonte Presidentin ndersa une ose kisha mbledhje te Keshillit te Larte te Drejtesise, anetar i te cilit isha (keto mbledhje i benim ne nje nga sallat e Presidences), ose kisha takim me Presidentin. Ne nje rast e shoh Bashkimin te zverdhur dylle. I them se cfare ke Bashkim, me dukesh si shume i shqetesuar. "Zef, -thote si me ze te dridhur Bashkimi, me informacionet qe kam per koorupsionin e disa qeveritareve tane te luan mendja e kokes." -Njofto menjehere Presidentin, -i thashe une. Kjo eshte nje ceshtje shume serioze dhe do ta shkaterroje demokracine nese nuk luftojme korrupsionin sa s'eshte vone. Une insistova qe ai duhej t'ia thote Presidentit ku pritej te hynte pas pak minutash. Ai u zverdh edhe me shume dhe ashtu neper dhembe tha: "Ia kam thene disa here Zef". -Po Presidenti cfare te ka thene? - e pyeta une. Nderkohe sekretarja e Presidentit del e thote se Bashkimi mund te futej. -Thuaja prape Bashkim,- e nxita une tek ai po hynte ne zyren e Presidentit.
Tani me sa di une Gazidede eshte ne Shqiperi. Nese ai don t'i beje ndonje te mire Shqiperise, ai duhet ta ndihmoje Prokurorine e Pergjithshme. Edhe pasardhesit e tij te viteve 1997-2006 duhet ta ndihmojne ndeshkimin e korrupsionit, pavaresisht se deri ne cfare niveli te piramides (a ish piramides) shteterore shkon ai.
Por nese per te luftuar korrupsionin kudo qe gjendet dhe pavaresisht nga perkatesite partikake perseri duhet leja e kryeministrit, une nuk besoj se do kete nje lufte te vendosur dhe te sinqerte kunder kesaj se keqeje te madhe qe po e asfikson shoqerine shqiptare.
Edhe nje fakt tjeter qe me bindi qe Presidenti dhe qeveria nuk e kishin seriozisht luften ndaj korrupsionit. Aty nga fillimi i vitit 1994 Presidenti me thote se kishte shume informacion per disa gjyqtare te Gjykates se Kasacionit se merrnin rrushfete (Ai me tha disa emra, nder te cilet ishin dhe ata qe kur u shkarkova une u emeruan ne krye te Kasacionit). I them se edhe mua me vijne disa letra dhe degjoj qe flitet ne popull por une si kryeatar nuk kam asnje mjet ligjor dhe kompetence per te ndermarre ndonje veprim. Prandaj nese ju keni prova le te procedohet sipas ligjit. -Degjo, Zef, -tha Presidenti, -me sjell propozimin per shkarkimin e tyre (dhe rrjeshtoi disa emra) dhe Parlamenti do ta miratoje menjehere. -Kete nuk mund ta bej,-thashe une. Kushtetuta dhe ligjet nuk ma japin kete kompetence. Dhe une nuk mund te ndermerrja nje akt antikushtetues, edhe pse isha i sigurte se ne ate kohe Parlamenti do ta miratonte propozimin tim dhe ne fakt mund t'i behej mire drejtesise.
Ne Dhjetor 1994 e me pas Presidenti do t'i perdorte me dinakeri dhe do t'u jepte edhe poste me te larta ketyre gjyqtareve qe donte te hiqte disa muaj me pare si te korruptuar.
Dukej qarte se shteti nuk kishte interes te luftonte korrupsionin ne veten e vet. Edhe informacionet e institucioneve te specializuara mbase mbylleshin ne dosje ose zhdukeshin. Per me teper, me keto dosje kanoseshin deputetet dhe qeveritaret se si te votonin dhe te silleshin se perndryshe...
Nuk e di nese kjo behej nga frika se po te luftohej korrupsioni i pushtetareve demokrate rrezikohej qe te riktheheshin ne pushtet socialistet. Pra frika e humbjes se pushtetit i hapte driten jeshile korrupsionit dhe e ktheu ate ne nje sistem. Por fakti eshte se korrupsioni po u krijonte nje bollek te paimagjinuar disa qeveritareve. Etja e pasurimit u kthye ne motivin kryesor te disave per t'u marre me politike dhe kapjes se ndonje posti. Per fat te keq ky mentalitet eshte bere pjese e te gjitha politikave e qeverive te ketyre gati 16 viteve. Korrupsioni nuk ka ngjyra partiake.
Qeverisja aktuale duhet ta kete parasysh se erdhi ne pushtet edhe per premtimin qe i beri popullit te cfilitur se do ta luftonte korrupsionin dhe krimin e organizuar te qeverieve te meparshme dhe se do te qeveriste me "duar te pastra". Nese nuk e mban kete premtim duke filluar pra edhe nga kreret e ketij korrupsioni, kjo qeveri nuk mund ta kete jeten te gjate. Nese kryeministri aktual eshte vete i paster, i paimplikuar ne korrupsion, ai i ka te gjitha mjetet institucionale ta filloje luften reale kunder korrupsionit pa e politizuar ate dhe duke nisur nga ish qeveritaret e tij te korruptuar. Jam i bindur se po te veproje keshtu, do kete mbeshtetjen e Parlamentit, Prokurorise, gjykatave dhe institucioneve nderkombetare. Dhe atehere edhe une do t'i shterngoj doren miqesisht duke e pergezuar per te miren qe i ben Shqiperise.
9. Cili eshte perceptimi juaj per qeverine shqiptare. Kujtoj qe pervec atyre qe ju detyruan te iknit nga Shqiperia, ne krye te vendit jane edhe disa prej miqve tuaj si Arben Imami, Prec Zogaj, Spartak Ngjela etj dhe si do ta PD-nw e viteve '90 dhe kete PD ku mungojne emra te shquar si Azem Hajdari?
Separi vleresimin e qeverise i takon ta beje populli qe jeton ne Shqiperi. Mbi ate bien separi pasojat e nje qeverisjeje te keqe. Dhe frytet e nje qeverisjeje te mire populli atje i gezon separi. Por edhe ne shiptaret ne imigracion gezohemi sinqerisht per cdo hap pozitiv qe hedh qeveria shqiptare dhe vendi yne i dashur. Per ne nuk kane rendesi ngjyrat partiake. Une personalisht nuk kam qene kurre ne ndonje parti politike dhe ndihem si gjithnje krejt i lire te levdoj e kritikoj pa ngurimin dhe paragjykimin e militanteve partiake. Me vjen mire qe ne qeveri ka edhe disa intelektuale qe i njoh. Qeverisja nuk eshte aspak e lehte. Ndersa nje qeverisje e ndershme ne Shqiperi eshte ajo per te cilen ka me shume nevoje vendi, por dhe gjeja mbase me e veshtire. Une uroj qe ne qeveri, ne Parlament, ne Gjykata, ne Prokurori, ne politike dhe ne partite politike te shtohet pjesemarrja e brezave te intelektualeve te rinj qe jane shkolluar e po shkollohen ne universitetet Perendimore ku ata vertete ne pjese te madhe shkelqejne. Le te shpresojme se qeveria e sotme do te punoje per te miren e Shqiperise dhe te beje sa me pak gabime e marrezira. Natyrisht qe e cmoj mendimin e lire intelektual ne Parlament dhe ne institucione te tjera.
Kryeministrit i uroj qe te beje nje korigjim te vetvetes edhe ne nje drejtim qe e di se e ka te veshtire: te kete vullnetin te degjoje edhe te tjeret, edhe keshillen e miqve, po edhe te kundershtareve dhe opozitareve. Eshte ne te miren e tij qe te mos marre persiper edhe rolin e Prokurorit te Pergjithshem, edhe te Presidentit, edhe te Kryetarit te Parlamentit, edhe te Kryetarit te Gjykates se Larte. Jane barre teper te renda qe nuk i mban dot dhe mund te rrezohet.
Une vleresoj sinqerisht shume qendrime te Presidentit Moisiu si kryetar i shtetit dhe mendoj se shume kritika e sulme te koheve te fundit ndaj tij jane jo dinjitoze dhe dinake.
Politika shqiptare ka nje thesar qe akoma nuk po e vlereson: kolosin tone Kadare. Politikanet shqiptare do bejne me pak gabime nese degjojne sadopak keshillen dhe mendimin e Kadarese sone te dashur.
Dhe nje kerkese per qeverine: te rihapen hetimet e vrasjes se heroit te demokracise dhe liderit te Levizjes Antikomuniste, Azem Hajdari. Ky eshte nje borxh qe qeveria demokratike i ka shqiptareve dhe fateve te demokracise. Tolerenca ndaj terrorizmit dhe vrasjeve politike do te jete vetevrasje per brezat e sotem dhe te ardhshem. Te gjithe shqiptaret duhet te mesojne te verteten rreth vrasjes se Azemit tone, qe Shqiperise i duhej i gjalle dhe jo ne bust. Por edhe ashtu ne monument, mbase Azemi dikur do te flase. Ai mbase i njeh vrastaret. Dhe ai do mundohet te ruaje qetesine edhe kur ata te shkojne te vene ndonje lule tek monumenti i tij. Mbase sot po hesht per te miren e politikes dhe paqes. Edhe kur ishte gjalle Azemi jo rralle zgjodhi heshtjen. Por edhe kur Azemi heshtte, te pakten miqte e tij e kuptonin. Por nje dite heshtja duhet thyer. Ajo mbase do te shplaje sadopak edhe politiken shqiptare.
10. Sic mund ta keni ndjekur ish-kryeministri Nano krijoi marredhenie te shkelqyera me administraten Bush, sigurisht per interesat e tij politike, ndryshe nga ish-presidenti Berisha. Por ky i fundit ka vendosur te anuloje apo te ndryshoje disa projekte te rendesishme amerikane si treni Tirane-Durres, investim i General Eletric, apo projekti i naftesjellesit Burgas (Bullgari)-Vlore. Cili ka qene reagimi i autoriteteve amerikane dhe sa do te ndikoje kjo ne nxitjen e investimeve amerikane deri me tani shume te pakta ne Shqiperi?
Eshte e vertete qe Nano ne politiken e jashtme e ka shfaqur pa medyshje orientimin Perendimor te qeverise qe ai drejtonte dhe kjo ka qene ne interes te madh te te gjithe shqiptareve. Kryeministri aktual e pa se ku e coi Shqiperine politika e largimit dhe konfrontimit qe ai ndoqi me Perendimin kur ishte President. Nese do te perserise te njejtat gabime qofte edhe ne permasa me te vogla, fundi do jete i hidhur per Shqiperine dhe shqiptaret kudo qe jane. Disa veprime te qeverise po krijojne nje imazh te keq dhe me pasoja. Eshte Shqiperia ajo qe ka nevoje per investime te huaja, qe te hapen fronte pune dhe te zbutet varferia e popullit. Te huajt akoma ruajne pamjet e tmerrshme dhe shkaterrimet e 1997-es. Serioziteti i qeverise, zbatimi me korrektesi i ligjeve dhe detyrimeve kontraktore, siguria politike dhe ligjore qe u jepet investitoreve te huaj jane kushte pa te cilat nuk mund te vije kapitali i huaj ne vendin tone. Te anullosh kontrata me firma aq prestigjioze eshte nje dem i madh qe i ben vetes Shqiperia. Do te jete e veshtire qe investitoret Amerikane dhe te tjere qe degjojne per keto anullime kontratash te besojne ne qeverine dhe legjislacionin shqiptar. Shqiperia ka humbur shanset pothuajse ne te gjitha keto 15 vjet. Duke bere gabime te tilla edhe shanse me te medha mund te humben.
Dhe nje shqetesim tjeter: Pse akoma e kane me merak Lindjen e larget disa pushtetare e politikane shqiptare, edhe kur deklarohen e pergjerohen per te hyre ne Europe?!!
11. Sic mund ta dini Shqiperia pritet e shkoje ne zgjedhjet vendore te ketij viti, ndersa sapo mbylli ne korrik 2005 zgjehdje qe nuk i plotesuan standartet demokratike. Si e parashikoni atmosferen dhe ecurine e procesit zgjedhor, ndersa parlamenti shqiptar eshte zhytur ne krizen e votimit te fshehte me kuti qe mbrohet nga te majtet dhe votitimit te fshehte me elektronike qe mbrohet nga te djathtet?
Qendrimi qe po mban Parlamenti, qeveria dhe politika shqiptare ndaj reformes zgjedhore te kerkuar disa here me insistim edhe nga institucionet nderkombetare eshte pak t’i thuash i papergjegjshem. Duket se mazhoranca vertete nuk e ka me seriozitet dhe sinqeritet reformen zgjedhore. Po edhe opozita e sotme mban pergjegjesine per mangesite e legjislacionit zgjedhor dhe deformimin e vullnetit te zgjedhesve. Partite politike mjaft kane bere lojra me legjislacionin elektoral dhe vjen dita qe efekti negativ te bjere mbi ta vete. Shpresoj qe pesimi te jete bere mesim. Shqiperia ka nevoje per nje legjislacion zgjedhor te ndershem dhe qe te krijoje hapesirat e nevojshme per zgjedhje vertete te lira e te ndershme. Tashme ajo force politike, ciladoqofte, qe do te pengoje a deformoje perseri legjislacionin per zgjedhjet, duhet te demaskohet me gjithe forcen brenda dhe jashte vendit dhe votuesit te tregojne pjekuri per te miren e tyre duke i dhene ndeshkimin qe meriton.
Lidhur me luften qe vazhdon ne Parlament per votimin e fshehte me kuti apo elektronik ceshtja eshte krejt e thjeshte: Faktet kane provuar se votimi elektronik ne Parlamentin shqiptar ka krijuar mundesi per abuzime e fallsifikime. Pra vota e lire e perfaqesuesve te popullit eshte dhunuar. Kjo jo vetem per difekte teknike,por edhe per veprimet abuzive te disa deputeteve.
Atehere eshte krejt normale qe t’i priten rruget mundesise se abuzimit: te hiqet votimi elektronik. Edhe ne disa vende Perendimore nuk ka votim elektronik. Pra, le te ruhet votimi i fshehte me kuti. Ata qe i tremben votimit te fshehte me kuti, duket qarte se synojne te manipulojne votimin Parlamentar dhe nuk duhet lejuar nje gje e tille. Dhe fallsifikimi i votes perben krim dhe asnje vend demokratik nuk e mbron me imunitet. Pra mbase Prokuroria duhet te filloje hetimet per fallsifikimet qe jane bere ne votime. Si mund te kete besim populli ne nje parlament qe fallsifikon voten e deputeteve dhe kundershton voten e fshehte me kuti? Apo dikush ka frike se nuk e kontrollon me dot Parlamnetin dhe deputetet nese pranon kete lloj votimi ? Nese eshte keshtu, drama te tjera po pergatiten ne kurriz te demokracise dhe Shqiperise. Dhente Zoti te mos jete keshtu!
Zef Brozi
Uashington, D.C. 26 Mars 2006
|